کهکشان راه شیمی
نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.
کهکشان راه شیمی
نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.
فاجعه تاریخی هیندنبرگ
در ۶ می ۱۹۳۷ کشتی هوایی عظیم ارتش آلمان در حالی که قصد فرود در لیکهورست نیوجرسی را داشت دچار حریق شد. در این حادثه ۳۵ نفر از سرنشینان و تعدادی از مردم روی زمین کشته شدند. و این در حالی است که از ۹۷ نفر خدمه و مسافران، ۶۲ نفر موفق شدند جان خود را نجات دهند. این حادثه دردناک توسط چندین و چند خبرنگار، عکاس و شبکه های تلویزیونی و رادیویی پوشش داده شد و در مقالات و روزنامه های مختلف سر و صدای زیادی به پا کرد. اخبار منتشر شده از این فاجعه، بی اعتمادی مردم نسبت به کشتی های هوایی را در پی داشت و باعث شد تا دورانشان به پایان رسد. هیندنبرگ با طولی در حدود ۲۴۵ متر از هیدروژن قابل اشتعال به عنوان سوخت پرواز استفاده می کرد و این مسئله عامل اصلی سوختنش بود، اما علت آتش سوزی اولیه ناشناخته باقی ماند. تصاویری که در این قسمت مشاهده خواهید کرد سال های آغازین هیندنبرگ در اقانوس اطلس و پایان غم انگیزش در ۷۷ سال پیش را شامل می شود.
یادگار
صد و پنجاه میلیون سال شاهنشاه سرزمینشان بودند...
با آتشفشانها غریدند و با بارانها گریستند...
تخم گذار و بچه زا...
از چند اینچ تا ده ها پا...
از گیاه خوار تا گوشتخوار...
واکنون...
فسیلی بی جان...
اسیر دستان کنجکاو ابر موجودی پنج هزار ساله...
جنگل آسفالت
شبکه نمایش هرشب ساعت یک بامداد یک فیلم کلاسیک نمایش می ده.دیشب فیلم جنگل آسفالت رو گذاشت.هرچند با تلاش برادران صدا و سیما سر وته فیلم چیده شده بود ولی شنیدن صدای دوبلور های قدیمی رو بهتون پیشنهاد میکنم.و البته از این فیلمها نکته های تازه ای هم در میان .مثله کتاب خوندن میمونه.امتحانش کنین.
گرگ
معنای حسرت چیست؟انسان شناسها چه زمانی قادر به حل این معمای هزار تو خواهند شد؟
طول عمر این واژه در جوامع انسانی چند قرن دیگر به درازا خواهد کشید؟
گرگها کجایند که به جای گلوی گوسپندان بخت برگشته گلوی این عفریت سیاه روی را بدرند؟
حسرتهایتان را بشمارید...
کرور کرور...
رنگ به رنگ...
باگرگهای بی دندانمان چه کنیم؟
دستان نایاب تو
از سیاهی ها می گریزم...
سرم را بر خاک سرد می نهم...
آیا سواران سپاه سیاهی مرا خواهند یافت؟
در حال طپیدنم...
در حال وادادنم...
در حال سقوطم...
که دستان نایاب تو ...
که دستان نایاب تو...
بوسه
چه کسی آینده را می سازد؟
چه کسی می رود و چه کسی می ماند؟
انتخابی ناگزیر و سخت...
آیا همراهان خاموشمان را از دست خواهیم داد؟
مخترع اسپری
در شرایطی که امشب تیمهای آلمان و آرژانتین بر سر کسب مقام قهرمانی جام بیستم در جدال نهایی نبرد میکنند، به نظر میرسد پیروز واقعی این مسابقات، شخص دیگری باشد. همان کسی که سالها با مشکلات عدیده مالی دست و پنجه نرم کرد اما به خاطر اختراع اسپری مخصوص داوری، ثروت کلانی کسب کرد.
به گزارش فارس، این شخص «هاینه آلماگنیه» 43 ساله نام دارد که اسپری مخصوص تشکیل خط دفاع در موقع ضربات آزاد را برای تسهیل کار داوران و بالابردن کیفیت داوری مسابقات اختراع کرد تا پس از مثبت نتیجه دادن در جام جهانی 2014 مورد استفاده،اکنون مورد استفاده در لیگهای اروپایی از جمله لیگ برتر انگلیس قرار گیرد.
هاینه در گفتوگویی مدعی شده زمانی که دیده در جام جهانی این اسپریها توسط داوران مورد استفاده واقع شده، لحظه بزرگی در زندگیاش به وجود آمده است. وی افزود: 14 سال تمام از عمرم را روی این پروژه کار کردم. وقتی اولین بار داور مسابقه در جام جهانی از این اسپری استفاده کرد، سیلی از پیام مکتوب از طرف خانواده و دوستانم به طرفم سرازیر شد. برای اولین بار بود که فوقالعاده احساسی می شدم و اشک در چشمانم حلقه زده بود. خوب به یاد میآورم آن لحظه چه فکر میکردم.
آلماگینه به عنوان یکی از 5 فرزند یک خانواده برزیلی در خانهای سه خوابه در ایتویتوبا که شهری کوچک میان سائوپائولو و برازیلیا است، رشد کرد.
او میگوید: ما مجبور بودیم همه در یک اتاق خواب کوچک بخوابیم. هیچ وقت اسباب بازی نداشتم و لباسهای ما خیلی کم بود. والدینم مجبور شدند مرا در سن 8 سالگی بفرستند که کار کنم.
اکنون او از راه اختراعی که انجام داد، صاحب ثروت کلانی شده است.
او گفت: آن همه تلاشی که در این 14 سال کشیدم واقعا به اندازه درآمد کسب نیست.من بهای سنگینی یعنی عمرم را گذاشتم. امیدوارم با این وسیله که من ساختم، کمک به بهبود فوتبال شود و کار داوران را راحتتر کند.
تست هوش
پرسش زیر در امتحان ورودی سال اول راهنمایی در هنگ کنگ مطرح شده است. آیا شما می توانید به آن پاسخ دهید؟
پرسشی که در هنگ کنگ و برای امتحان ورودی سال اول راهنمایی طراحی شده بود به سرعت به شهرتی جهانی دست یافت تا جایی که بسیاری از وبسایت ها از جمله وبسایت اقتصادی بیزنس اینسایدر (BusinessInsider) آن را مورد توجه قرار داده اند. در این پرسش خودرویی نشان داده شده که در یکی از پارکینگ ها پارک کرده و از دانش آموزان پرسیده شده تا شماره پارکینگی که خودرو در آن قرار دارد را در پاسخنامه بنویسند. دانش آموزان باید با درنظر گرفتن شماره دیگر پارکینگ ها، شماره پارکینگ مورد نظر را حدس می زدند. اگر شما هم می خواهید سطح دانش ریاضی خود را بسنجید، می توانید تلاش کنید که پاسخ این پرسش را بیابید، البته به خاطر داشته باشید که زمان در نظر گرفته شده برای پاسخ داده به این پرسش تنها 20 ثانیه است.
فاجعه ی بنزینی
به گزارش بهاران نیوز، بخشی از گفتگوی روزنامه اعتماد با سعید متصدی در پی میآید:
* در سالهای گذشته، دولت دهم اقدام به تولید بنزین کرد؛ بنزینی که وارد چرخه مصرف سوخت شد و مشکلات عدیدهای را برای هوای شهرها ایجاد کرد. علت در تحریم بود یا هر چیز دیگر، بنزین از پتروشیمی به چرخه سوخت کشور وارد شد. البته تا مدتها اینکه بنزینی که استفاده میکردیم، بنزین پتروشیمی بود را اعلام نکرده بودند و مردم نمیدانستند. تنها افتخار تولید بنزین داخلی مانده بود برای دولتمردان و رسیدن به خودکفایی. در دولت جدید اعلام شد سهم عمدهای از بنزین مصرفی، بنزین پتروشیمی است که تماما سرطانزاست. کمی از جزئیات سوخت مصرفی در این چند سال بگویید و فاصلهاش با استانداردهای جهانی.
زمانی یک فعالیتی ایجاد شده بود برای ارتقای کیفیت بنزین و متاسفانه تبلیغات زیادی هم راجع به خودکفا شدن بنزین و بحث مسائل مربوط به بهبود کیفیت سوخت شده بود. یکسری مواردی مطرح بود که برمیگردد به دو یا سه سال قبل، یعنی حدود سالهای ۹۰ و ۹۱٫ ما مطالعاتی در کشور انجام میدادیم، در آن زمان من استاد دانشگاه بودم و دانشجویانم در قالب پروژه و کار تحقیقاتی، کارهایی انجام میدادند. در قالب همین پروژهها، به یکسری موارد نگرانکننده رسیدیم که منجر به اندازهگیریهایی شد که در آن سالها در رابطه با بحث بنزن، تولوئن، زایلن و اتیل بنزن انجام دادیم. اعداد نگران کننده بودند و نسبت به استانداردها فوق العاده بالا. بخشی از این اعداد نگران کننده زمان تخلیه سوخت از تانکر به پمپ در پمپ بنزین ها ایجاد می شدند که تا هزار برابر حد استاندارد بودند. لذا وقتی نگاه می کنیم، می بینیم که این نمی تواند در قالب خود بنزین باشد، بحث زایلن، بنزن و تولوئن، آروماتیک هایی هستند که حالت تبخیری دارند، هرچه میزان آروماتیک ها بیشتر باشد، میزان تبخیرها در هوا بیشتر است. بررسی هایی که انجام شد، دیدیم که یکسری فرآورده هایی از داخل پتروشیمی وارد بنزین می شوند به دلایل مختلف. یکی از مهم ترین دلایلش این است که ما میزان تولیدی که داشتیم با میزان مصرف مان برابر نیست. مصرف ما بیشتر از میزان تولیدمان است و این تولیدات یا باید وارد بشود تا بتوانیم مصرف مان را پاسخگو باشیم، یا باید مصرفمان را کم کنیم. این مابین راه سومی به وجود آمد و آن اینکه یکسری از حلال ها از پتروشیمی به بنزین اضافه شوند. نام های مختلفی هم برایش گذاشتند تحت عنوان پتروبنزین، ریفورمر (reformer)، اکتان افزا که درنهایت بر محصولی که از پتروشیمی بیرون می آمد، بنزین نام گذاشتند و قرار بود این محصول کسری مابین میزان تولید تا میزان مصرف مان را جبران کند. این بنزین به وفور اضافه و متاسفانه اعلام شد ما در این زمینه خودکفا شدیم. از آن طرف اعداد و ارقام نشان می داد میزان بنزن هوا فوق العاده بالارفته است، بررسی های بیشتری که انجام دادیم، دیدیم نه تنها در شهرهای بزرگ که در شهرهای کوچک هم این مساله در حال وقوع است. در تهران، اراک و شیراز بررسی های انجام شده نشان می داد که میزان بنزن موجود در هوا همچنان در حال افزایش است. در این میان تنها منبع بنزن می توانست یا تبخیر از پمپ بنزین باشد یا تبخیر از باک بنزین. بر اساس بررسی های ما، خودروها به کنیستر مجهز بودند در نتیجه بخارات ناشی از باک و خود خودرو می رود در کنیستر گرفته می شود و فقط زمانی می تواند بنزن وارد محیط شود که در باک باز می شود و صاحب خودرو می خواهد باک را از بنزین پر کند. در این صورت است که بنزین داخل می شود و بخارات بیرون می آید و منبع دیگری نمی تواند داشته باشد. بررسی دیگری روی بنزین پتروشیمی ها داشتیم، آنچه حلال بود و اسمش را گذاشته بودند بنزین پتروشیمی. دیدیم میزان بنزن این فرآورده یی که از پتروشیمی بیرون می آید، بین ۲ تا ۱۰ درصد است.
* میزان استاندارد بنزن در هوای محیط و در سوخت مصرفی باید چقدر باشد؟
میزان بنزن در سوخت باید زیر یک درصد و میزانش در هوای محیط باید یک و نیم PPB باشد یعنی «Part Per Bilion». در صورتی که فرآورده یی که بیرون می آمد بین ۲ تا ۱۰ درصد بنزن داشته که درواقع یک حلال بود. این یک نکته بسیار مهم است که باید به آن توجه کنیم، در هیچ جای دنیا بنزین از پتروشیمی بیرون نمی آید و وارد چرخه سوخت نمی شود. اگر یک جایی در دنیا پیدا کردید که بنزین را از پتروشیمی بیرون آوردند، ما می شویم دومین اش. ما برای کمبود بنزین داخلی این کار را کردیم، این حلال هایی که از پتروشیمی بیرون می آید خیلی خوب و حتی عالی می سوزند، عدد اکتانی که از برخی از این حلال ها دیده شده، ۱۰۶ یا ۱۱۰ است. اکتان را بالامی برد اما آیا هرچیزی که خوب می سوزد را باید ریخت در بنزین؟ این منطقی نیست.
* تنها ایرادی که به بنزین پتروشیمی وارد می شود، همین ترکیبات آروماتیک است؟
کلا مشکل از BTX (بنزن، تولوئن، زایلن) است، آنچه از بنزین پتروشیمی بیرون می آید، حاوی این سه ماده است که خطر بنزن از بقیه بیشتر است، آنها هم خطر دارند، آروماتیک هستند اما اثرشان را در جای دیگر می گذارند. بنزن، بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، سرطان زاست. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده بنزن یک ترکیب سرطان زای قطعی است یعنی شکی در آن نیست. موسسه بین المللی سرطان شناسی IARC سالانه اعلام می کند چه چیزهایی قطعی سرطان زاست، چه چیزهایی احتمال سرطان زایی دارند و چه چیزهایی اصلاسرطان زا نیستند. بنزن، بر این اساس، سرطان زای قطعی است، با قطعیت ۱۰۰ درصد.
این اتفاق، ورود بنزین پتروشیمی به چرخه سوخت دقیقا از کی شروع شد؟
سالهای ۸۸، ۸۹ بود که بنزین پتروشیمی به سوخت مصرفی اضافه شد. البته با بنزین پالایشگاه مخلوط می شد اما بازهم میزان بنزینش، از ۵/ ۲ درصد پایین تر نیامده بود در واقع عدد ۵/ ۲ درصد، حداقل میزان بنزن موجود در سوخت مصرفی بود، یعنی ۵/۲ برابر بیش از حد استاندارد. حالااین اضافه شده بود و مردم چون سوخت خوب می سوخته فکر کردند یورو ۴ شده در صورتی که این واقعیت چیزی متفاوت از این قضیه بود. نکته بعدی خود تولوئن و زایلن آروماتیک است. سطح آروماتیک های بنزین ما را بالابردند. حداکثر میزان آروماتیک در بنزین ۳۵ درصد است و در بعضی از موارد، این میزان به ۴۵ و حتی ۵۰ درصد می رسید. ترکیبات آروماتیک در واکنش های اتمسفری شرکت می کنند و باعث تولید ذرات زیر ۵/ ۲ میکرون می شود و این یعنی پیدا کردن منبع مشکل عمده ما در شهرهای بزرگ. سهم عمده یی از تولید ذرات ۵/ ۲ میکرون همین ترکیبات آروماتیک هستند که در حال حاضر بالاترین غلظت را در کشور ما این آلاینده دارد.
* چند درصد از منبع ذرات ۵/ ۲ میکرون را می توانید به آروماتیک ها اختصاص دهید؟
این اتفاق در چرخه اتمسفری قرار می گیرد، من نمی توانم بگویم چند درصد از کل ماجرا سهم آروماتیک هاست اما منبع اصلی ماجرا ست، حداقلش این است که از ۵۰ درصد بیشتر تاثیر می گذارد. از یکسو میزان آروماتیک ها را در سوخت بالابردیم و از سوی دیگر بنزن را. نتایج آزمایشگاهی اش هم هست که نشان می دهد در سال ۹۱، میزان بنزن در برخی پمپ بنزین های تهران ۹/ ۶ درصد، میزان آروماتیک ها بالای ۵۰ درصد بوده و برخی به ۷۰ درصد هم رسیده اند.
* این اعدادی که می گویید بر اساس استاندارد جهانی است یا با استانداردی ایرانی سنجیده می شوند؟
استاندارد یورو ۴ در سوخت می گوید بنزن باید زیر یک درصد باشد و آروماتیک ها زیر ۳۵ درصد. ما مگر ادعا نداریم سوخت مان یورو ۴ است؟ کسی که ادعا می کند، باید اسپسیفیکیشن و ویژگی های یورو ۴ را تامین کند اما متاسفانه در سوخت دوره پیش تنها از نظر اکتان تامین شده بود و بقیه فاکتورها به حال خود رها شده بودند.
* عدد اکتان سوخت قبلی چند بود؟
بالای ۹۵ بود اما اینها مال قبل بود. وقتی بنزین پتروشیمی اضافه شد، با چند مساله مواجه بودیم. تعداد روزهای پاک به نصف رسیده بود. از ۳۲ روز در سال ۸۷ و ۸۸، به ۱۴ روز در سال ۸۹ و سه روز در سال های ۹۰ و ۹۱ رسیده بودیم. علت اصلی عدم پاک بودن هوا، ذرات معلق زیر ۵/ ۲ میکرون بودند، چون آروماتیک بالارفته بود، ذرات معلق هم بالارفته بودند، چرخه واکنش اتمسفری ایجاد شده بود و تعداد روزهای پاک ما پایین آمده بود و رسیده بود به سه روز در سال ۹۲٫ یک جنبه دیگرش را هم اگر نگاه کنیم که بیماری هاست، سرطان ها که رابطه مستقیم با بنزن دارند، امروز در کشور بیداد می کنند.