http://chemistry-dept.talif.sch.ir/index.php?cmodule=news&mode=view&news_id=154
لینک دانلود...
http://diar-chem.persiangig.com/Shimi%2004/Barome%20Shimi%2094.pdf/download?b099

یک آسمان..
یک زمین...
یک خورشید و یک ماه...
یک بدن...
یک قلب...
همه نشانه هایی مشترک از همبستگی نوع بشر است
به جز نشانه ی دو انگشت...
که یاد آور
هزاران فکر متضاد و سر سام آور و گاه پریشان
از زندگی امروز ماست...
کاش....

چرا آنها تا این حد باید به ما شبیه باشند؟
نظر این پسر عموهای غیر متمدن را آیا زمانی خواهیم دانست؟

قابی تیره.....
نگاه سردت را خیره می نمایاند انگار...
گویی
دیگر باور کرده ام
که سال ها
هرگز
بدون تو
نو نخواهند شد
انگار...
استرالیا با افتتاح نیروگاهی که با موج دریا کار میکند، نخستین گام برای تولید انرژی سالم از امواج قدرتمند دریا را برداشته است.
هرچند تا پیش از این چند طرح برای استفاده از امواج دریا تشکیل شده بود، اما هنوز شبکهای که بتواند این انرژی را به شبکه برق شهری متصل کند، با موفقیت انجام نشده بود.
شرکت «آیلی لیمپمت» در بریتانیا پیش از این طرحهایی برای این پروژه انجام داده بود ولی در ابعاد صنعتی اجرا نشده بود.
همچنین طرحهای قبلی از اجزایی تشکیل شده بود که روی سطح آب شناور بودند تا بتوانند انرژی موج را تبدیل کنند.
به گزارش سایت «مادر بورد» ویژگی پروژه جدیدی که در استرالیا انجام شده، این است که تمامی اجزای تولید انرژی، زیر آب است و دیگر روی سطح آب شناور نیست. خوبی آن این است که در جریان توفان سهمگین، مورد خسارت سنگین قرار نمیگیرند.
«شرکت تولید انرژی موج کارنگی» در بیانیهای روی سایت خود اعلام کرد این پروژه به مدت ۱۰ سال کار و آزمایش شده و به تدریج تکمیل شده است.
در بیانیه این شرکت آمده است: «شناورهای این نیروگاه زیر آّ است که موج انرژی زیر آب را در خود میگیرد. این شناورها با حرکت موج بالا و پایین رفته و و پمپهای تولید را فعال میکنند. این پمپها، مایعی را تحت فشار گذاشته که بعد در توربینهای آبی به کار میرود تا برق تولید کند.»
هنوز برق تولید شده از این نیروگاه وارد شبکه برق منازل در استرالیا نشده است. تمامی برق تولید شده از این نیروگاه از سوی وزارت دفاع استرالیا خریداری شده و در بزرگترین پایگاه آبی این کشور، مصرف میشود.
شرکت انرژی موج کارنگی اعلام کرده در حال تاسیس نیروگاههای بزرگتری با شناورهای بیشتر است تا بتواند برق بیشتری تولید کرده و آن را به شبکه منازل متصل کند.
هرچند تا پیش از این در مورد تولید برق از انرژی امواج کارهایی شده بود، اما از آن به عنوان روشی کُند یاد شده بود. پروژهای مشابه آن در پرتغال اجرا شده که به سرانجامی نرسیده بود.
کارشناسان امیدوارند با پیشرفت پروژه شرکت کارنگی، سرمایهگذاران را به سمت پروژههای تولید انرژی از امواج دعوت کنند.
به گزارش «لایو ساینس» و «تِک تایمز» شماری از پژوهشگران با بررسی دو نظریهٔ عمدهٔ فیزیک، یعنی «مکانیک کوانتوم» در حیطهٔ ذرات بنیادی و «نسبیت عام» در عالم فضا و زمان و کائنات، نتیجهگیری کردهاند که این دو نظریه نمیتوانند در قالب یک نظریهٔ واحد با هم سازگار گردند.
سوریا داس، فیزیکدان نظری در دانشگاه لِثبریج کانادا، رابرت برندنبرگر، کیهانشناس نظری در دانشگاه مکگیل مونترال، و احمد فرج علی از دانشگاه «بنها» مصر از پژوهشگرانی هستند که با ارائهٔ معادلهٔ تازهای، تئوری بیگبنگ را مورد پرسش قرار دادهاند.
طبق نظریه آنها، جهان در آغاز نقطهای یا ذرهای فوقالعاده فشرده و گران نبوده و اصولا سرآغازی نداشته است. این نظریه همچنین بر آن است که قوانین فرضیهٔ نسبیت عام در حالت ذرهٔ واحد مافوق گران و فشرده آغازین نظریه بیگبنگ مفهوم و کارکردی ندارند.
رادیوفردا در گفتوگو با امیر حاجیان، کیهانشناس و پژوهشگر ارشد انستیتوی اخترفیزیک کانادا در دانشگاه تورنتو میپرسد آیا نظریهٔ بیگبنگ زیر سوال رفته است؟
امیر حاجیان: نه، نظریهٔ مهبانگ زیر سوال نرفته، این کاری که انجام دادهاند یک کار تئوری بوده، یک کار کاملا نظری بوده که سوالی که اینها سعی کردهاند پاسخ بدهند این است که در ابتدای جهان وقتی که ما از مهبانگ صحبت میکنیم، مهبانگ یک تکینگی توی نظریهٔ ما هست و این را به عنوان یک نظریهپرداز، به عنوان یک دانشمند، این چیز دلنشینی برای ما نیست که نظریهمان تکینگی داشته باشد چون تکینگی یعنی ما واقعا نمیدانیم که دقیقا آنجا دارد چه اتفاقی میافتد و اینها سعی کردهاند که یک نظریهای بدهند که این تکینگی را توی خود نداشته باشد.
مقصودتان را میتوانید از تکینگی یک بار دیگر توضیح بدهید؟
تکینگی یعنی جایی که نظریههایی که ما داریم فرو میریزه و اگر اینجوری به نظریهٔ مهبانگ نگاه بکنیم که جهان الان یک اندازهای دارد، یک چگالی دارد، اگر که ما زمان را برعکس بکنیم برویم به طرف ابتدای خلقت، همه چیز دارد جمع میشود برمیگردد چون جهان الان دارد منبسط میشود بنا بر این من اگر که زمان را برعکس بکنم دنیا شروع میکند به جمع شدن و منقبض شدن و اگر که شما چگالی جهان را نگاه بکنید میبینید که هر چه به زمان ابتدای عالم نزدیک میشویم، چگالی جهان بیشتر میشود تا یک جایی که ما دیگر نظریهای برای قبل از آن نداریم چون به انرژیهایی میرسیم که تا حالا نتوانستهایم برایش نظریهٔ قابل قبولی ارائه بدهیم که آنجا جایی است که فکر میکنیم گرانش، نظریهٔ گرانش با نظریهٔ کوانتوم باید یکی بشود.
دقیقا همین نکته آقای حاجیان، نکته اصلی که الان دانشمندان، فیزیکدانان و ستارهشناسان، نظریهپردازان همواره دهههاست دارند تلاش میکنند آن نظریهٔ وحدت نظریههای «نسبیت عام» و «ذرات بنیادی، فیزیک کوانتوم»، آیا نزدیک شدهاند دانشمندان به اتحاد این دو یا اینکه این دو بگونهای سازگار نیستند با هم؟
تلاشهای خیلی زیادی صورت گرفته، همانجوری که میدانید بقیهٔ نیروهایی که توی طبیعت هستند، نیروهای طبیعی، اینها با هم متحد شدهاند، نظریههای یکتا داریم برای اینکه بقیهٔ نیروها را بتوانیم همه را به صورت شکلهای مختلف یک مفهوم نشان بدهیم ولی گرانش و کوانتوم هنوز موفق نشدهایم که اینها را با هم یکی بکنیم، کارهای زیادی انجام شده ولی مسئلهٔ سختی است، هنوز به نتیجهای که دلخواه باشد و علمی باشد و قابل اعتماد باشد ما نرسیدهایم.
آقای حاجیان اگر بخواهیم به زبان ساده دستاوردهایی را که امروز جهان دانش، دانشمندان به آن رسیدهاند، این را اگر بخواهید جمعبندی کنید به زبان ساده، چگونه این را بازگو میکنید؟
الان تصویری که ما از جهان داریم که مجموعهٔ همه کارهایی است که توی این چند ده هزار سالی که بشر شروع به کار علمی کرده بدست آمده این است که ما تا الان تصویرمان از جهان، یک ابتدای خیلی داغ است که جهان از یک حالت داغ و خیلی چگالی شروع میکند و شروع میکند به منبسط شدن، اُفت و خیزهای کوچکی توی جهان وجود دارد به خاطر اتفاقات کوانتومی که بعد از یک دورهای به اسم تورم توی دنیا پیش میآید و آن اُفت و خیزهای کوچکی که توی چگالی جهان هست، اینها شروع میکنند به رشد کردن و تشکیل ساختار میدهند که ساختارهای بزرگ کیهانی را که امروز میبینیم تشکیل میدهند. تصویر بزرگی که ما از کیهانشناسی داریم بر اساس نظریهٔ نسبیت عام اینشتین بنا شده و آغازش با مهبانگ است و آن چیزی که ما میدانیم الان عالم از آن تشکیل شده، بیشترش یک چیزی است به اسم انرژی تاریک، بعد از آن یک چیزی به اسم مادهٔ تاریک و مادهای که ما میشناسیم و همهمان دیدهایم و توی آزمایشگاه با آن کار کردهایم، این کمتر از چهار درصد جهان را تشکیل میدهد، یعنی بیشتر جهان را ما در واقع نمیدانیم دقیقا از چه تشکیل شده ولی میدانیم دقیقا چه مقداری از جهان را تشکیل داده است.
انشمندان آزمایشگاهی در برکلی توانستند تصاویر کوچکترین موجود زنده را تا به امروز ثبت کنند.
در تصاویر ویدیویی و عکسهایی که از سوی آزمایشگاه برکلی و در یک تحقیق علمی ثبت شده است، تصاویر این باکتری دیده میشود.
اندازه این باکتری بسیار کوچک ۰.۰۰۹ میکرون مکعب است. با کنار گذاشتن ۱۵۰ هزار از این باکتری کنار هم میتوان حجمی به اندازه نوک یک تار مو ایجاد کرد.
به گزارش سایت «مادر بورد»، محققان پروژه یاد شده میگویند این کوچکترین شکل ثبت شده حیات زنده تاکنون است که تمامی تواناییهای سلولی هم دارد.
«جیل بنفیلد» از محققان این پروژه میگوید: «تاکنون درک ما از این گونه کوچک از حیات خیلی کم بود و حالا وارد دوران جدیدی شدهایم».
وی افزود: «این باکتریها نقش زیادی در اکوسیستم زندگی میکروبی دارند و ما هنوز از کارکرد واقعی آنها مطلع نیستیم».
پژوهشگران توانستند این باکتری را از آبهای زیرزمینی که از «کلرادو» استخراج شده بود و طی سه مرحله جدا کنند. سپس با استفاده از دوربینهای دو و سه بعدی، تصویر آن را ثبت کنند.
این تحقیق میگوید هیچ اجماعی وجود ندارد که کوچکترین شکل از حیات در چه اندازهای است. این باکتری، کوچکترین اندازهای است که تا به امروز پیدا و ثبت شد
وزارت نیروی ایران روز شنبه، ۱۶ اسفند، از کاهش ۱۶ درصدی ورود آب به مخازن سدهای کشور از ابتدای مهرماه سال جاری تاکنون خبر داده و اعلام کرد که ۵۹ درصد مخازن سدهای بزرگ کشور خالی از آب است.
همزمان با این گزارش، وزیر نیروی ایران نیز خبر داد که با درخواست این وزارتخانه از شورایعالی آب، دستور تشکیل «ستاد بحران خشکسالی» در استانهای ایرانصادر شده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، از ابتدای سال آبی جاری حجم آب ورودی به مخازن سدهای ایران به ۹ میلیارد و ۴۹۰ میلیون مترمکعب رسیده که این میزان در مدت مشابه سال آبی گذشته ۱۱ میلیارد و ۳۳۰ میلیون مترمکعب گزارش شده بود.
بر پایه گزارش وزارت نیرو، ورود آب به سدهای بزرگ کشور از ابتدای مهرماه امسال تاکنون ۱۶ درصد کاهش یافته است.
بر این اساس، حجم آب موجود در مخازن سدهای ایران هم اکنون با دو درصد کاهش در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، حدود ۲۰ میلیارد و ۱۷۰ میلیون مترمکعب است.
آب ذخیره شده در مخازن سدهای ایران در زمان مشابه سال گذشته، معادل ۲۰ میلیارد و ۶۰۰ میلیون مترمکعب گزارش شده بود.
به گزارش وزارت نیرو، ظرفیت مخازن سدهای ایران در زمان کنونی ۴۸.۸ میلیارد مترمکعب است که تاکنون تنها ۴۱ درصد این ظرفیت پر شده است.
روز سهشنبه، ۲۱ آبان ۹۲، نیز رسانههای ایران از وضعیت «هشدارآمیز سدهای کشور» خبر داده و نوشته بودند که حجم آب ۷۶ سد ایران به کمتر از ۳۰ درصد ظرفیت مخزن این سدها رسیده است.
در همین حال یعقوب همتی، مدیرکل دفتر برنامهریزی شرکت مدیریت منابع آب ایران، روز شنبه، ۱۸ بهمن، خبر داده بود که از ابتدای سال آبی (مهر ۹۳ تا نیمه بهمنماه) بارندگی در ایران نسبت به سال آبی گذشته ۲۷ درصد و نسبت به «متوسط درازمدت» ۲۶ درصد کاهش داشته است.
روز شنبه همچنین وزیر نیروی ایران گفت: «در کلانشهرهای کشور همچون کرمان، بندرعباس، همدان، تهران و اصفهان شرایط ویژهای از نظر تامین آب شرب برقرار است که نیازمند اقدام فوقالعاده هستیم.»
به گزارش وبسایت وزارت نیرو، حمید چیتچیان با اشاره به تشکیل «ستاد بحران خشکسالی» در استانهای ایران افزود: «با درخواست وزارت نیرو از شورای عالی آب، هماکنون دستور تشکیل این ستادها با اولویت تامین آب شرب در استانهای کشور صادر شده است و باید از تمامی ظرفیت ملی در این ستادها استفاده کنیم.»
به گفته آقای چیتچیان، برنامهریزی برای تامین آب کلانشهرها در تابستان سال آینده از چند ماه پیش در دستور کار قرار گرفته است.
با نزدیک شدن فصل بهار، هشدار مسئولان در ایران درباره کمبود آب آشامیدنی در شهرهای بزرگ نیز افزایش یافته است.
از جمله حمیدرضا جانباز، معاون وزیر نیرو، روز جمعه، ۸ اسفند، خبر داده بود که سه شهر بندرعباس، سنندج و کرمان از نظر تامین آب آشامیدنی در «وضعیت قرمز»قرار دارند و در ۵۴۷ شهر دیگر نیز «در بدبینانهترین حالت تنش آبی» پیشبینی شده است.