کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.
کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.

اثر گلخانه ای شیمی دهم

خرس قطبی روی یخ در مجمع الجزایر «سرزمین فرانتس یوزف» روسیه قرار دارد. به گفته دانشمندان، یخ دریای قطب شمال سریعتر از آنچه تصور می‌شد در حال ذوب شدن است.

3255962_fqey.jpg

کریستوفر نولان و جناب اپنهایمر و ساخت بمب اتم

کریستوفر نولان پس از اکران «تنت» حالا می‌خواهد فیلم بعدی خود را شروع کند؛ فیلمی که مانند «دانکرک» درباره مقطعی مهم از جنگ جهانی دوم است.

q7wwnd_facebook_pvsu.gif

وی در فیلم جدید خود قصد دارد به نقش رابرت اوپنهایمر در ساخت بمب اتمی در جنگ جهانی دوم بپردازد. اما نکته مهم در ساخت این فیلم همکاری نکردن نولان با کمپانی برادران وارنر است. درحالی که هیچیک از فیلم‌های اخیر نولان خارج از این کمپانی ساخته نشده اند، شنیده می‌شود که چندین استودیوی مهم در حال خواندن فیلمنامه نولان و مذاکره با وی برای ساخت این فیلم هستند.

8afd0173e3257bca64b0c1dc46cdd2d05757964c_5mtm.gif

البته کمپانی برادران وانر در اکران «تنت» از نظرات نولان پیروی کرد و با وجود پاندمی کرونا و تاثیر آن بر سینما رفتن مردم، «تنت» جزو اولین فیلم‌هایی بود که در سینماها به نمایش درآمد، هر چند مردم در آن زمان آمادگی بازگشت به سینما را نداشتند و درآمد فیلم به شدت کاهش یافت. در مجموع «تنت» با فروش ۳۶۳ میلیون دلار به کارش خاتمه داد که یکی از بیشترین آمارهای فروش پس از فیلم‌هایی چون «سریع و خشمگین ۹«، «گودزیلا در برابر کونگ» و «بیوه سیاه» بود.

هر چند هنوز روشن نیست بازیگران فیلم جدید نولان چه کسانی باشند اما شنیده شده که کیلین مورفی بازیگر ایرلندی «پیکی بلایندرز» ممکن است از بازیگران این فیلم باشد. او با نولان در ۲ فیلم از «شوالیه تاریکی» و نیز «سرآغاز» و «دانکرک» همکاری کرده است.

giphy_wahf.gif

رویای رسیدن به صفر مطلق و شیمی دهم

0d425a104c76743351a774456e923c90_aomq.gif

فیزیک‌دانان دانشگاه "برمن" در آلمان به سردترین دمایی که تاکنون ثبت شده است، رسیدند که دمای فوق العاده پایین 38 تریلیونیوم درجه بالاتر از صفر مطلق است. آنها این کار را به عنوان بخشی از یک آزمایش شامل رها کردن یک گاز کوانتومی و کند کردن حرکت آن با آهن‌رباها انجام دادند.

صفر مطلق به عنوان منفی 273.15 درجه سانتیگراد(منفی 459.67 درجه فارنهایت) در نظر گرفته می‌شود و سردترین دمای ممکن در مقیاس ترمودینامیکی است. برای اینکه جسمی به این دما برسد، باید حرکت اتمی یا انرژی جنبشی اتم‌های آن صفر باشد و این برای دانشمندان غیرممکن است که به صفر مطلق برسند. با این حال، آزمایش‌هایی مانند "آزمایش اتم سرد" که در ایستگاه فضایی بین المللی انجام شد، به دمای 100 نانو کلوین یا 100 میلیونیم درجه بالای صفر مطلق رسیده است.

تیم تحقیقاتی دانشگاه "برمن" با ثبت دمای 38 پیکو کلوین یا 38 تریلیونیم درجه بالای صفر مطلق در طول آزمایشات خود، همه رکوردهای قبلی را شکستند. در بیانیه مطبوعاتی این تیم تحقیقاتی آمده است که هنگام تحقیق در مورد ویژگی‌های موج اتم‌ها، یکی از سردترین دماهای جهان برای چند ثانیه در مرکز فناوری کاربردی و ریز گرانش فضایی(ZARM) در دانشگاه "برمن" ایجاد شد.

این تیم برای آزمایشات خود یک ابر گازی متشکل از 100 هزار اتم روبیدیوم را در یک میدان مغناطیسی در یک محفظه خلاء به دام انداخت. این ابر گازی سپس به قدری خنک شد تا تبدیل به یک گاز کوانتومی به نام "چگالش بوز-اینشتین"(BEC) شود. از آنجایی که گازهای کوانتومی به طور یکنواخت عمل می‌کنند، گویی یک اتم بزرگ هستند و دانشمندان از آنها در آزمایش‌هایی استفاده می‌کنند که اثرات کوانتومی غیرمعمول را در مقیاس کلان مشاهده کنند و بتوانند دانش خود را در مورد مکانیک کوانتومی گسترش دهند.

"چگالش بوز–اینشتین"(Bose–Einstein condensate) پنجمین و جدیدترین حالت ماده است. این حالت، حالتی از ماده است که در آن یک گازِ رقیقِ (بوزون) را تا دمای بسیار پایین و در دمای منفی 273.14 درجه سانتی‌گراد(بسیار نزدیک به صفر مطلق) سرد می‌کنند. در اثر دمای بسیار پایین در این گذار فاز، بخش بسیار بزرگی از بوزون‌ها کمترین حالت کوانتومی را اشغال می‌کنند و در آن نقطه پدیده کوانتومیِ ماکروسکوپی آشکار می‌شود. بوزون‌های سرد در هم فرو می‌روند و ابَرذره‌هایی که رفتاری بیشتر شبیه یک ریزموج دارد تا ذره‌های معمولی شکل می‌گیرد. ماده چگال‌شده بوز–اینشتین شکننده و سرعت عبور نور در آن بسیار کم است.

محققان به منظور رسیدن به دمای مورد نظر، چگالش بوز-اینشتین را در مرکز تحقیقاتی "Drop Tower" رها کردند. در حالی که آنها این گاز را 120 متر در این برج به پایین انداختند، همچنین میدان مغناطیسی حاوی گاز را چندین بار روشن و خاموش کردند. هنگامی که این میدان مغناطیسی خاموش می‌شد، گاز شروع به منبسط شدن می‌کرد و هنگامی که دوباره روشن می‌شد، در حالت انقباض قرار می‌گرفت. این خاموش و روشن کردن موجب کند شدن انبساط گاز به حالت کامل می‌شود و به دلیل کاهش سرعت مولکولی، دمای آن را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

محققان تنها توانستند این دمای رکوردشکن را به مدت 2 ثانیه حفظ کنند، هرچند شبیه سازی‌هایی را انجام دادند که نشان می‌داد می‌توان آن را تقریباً 17 ثانیه در محیطی بدون گرانش مانند ایستگاه فضایی بین المللی حفظ کرد.

دانشمندان در فضا می‌توانند اتم‌ها را با استفاده از نیروهای بسیار ضعیف‌تری محدود کنند، زیرا لازم نیست با اثرات گرانش مقابله کنند. این بدان معناست که ممکن است تحقیقات بیشتری در "آزمایشگاه اتم سرد" ایستگاه فضایی بین المللی انجام شود، جایی که ستاره شناسان سال گذشته از ایجاد "حالت پنجم ماده" طی آزمایشات BEC خبر دادند.

آزمایشگاه اتم سرد در سال 2018 توسط موشک شرکت "اسپیس‌ایکس" به فضا منتقل شد و از آن زمان برای مشاهده پدیده‌های کوانتومی که در زمین غیرقابل تشخیص است، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

انتهای پیام

فرم طالبانی

5606047_p4z.jpg

طالبان دانشجویان دختر دانشگاه‌های افغانستان را ملزم به پوشیدن چادر یا عبای مشکی و پوشاندن صورت‌هایشان با برقع کرده است. طالبان به دانشجویان دختر ثبت نام کرده در این دانشگاه‌ها دستور دادند که کلاس‌های درس را پنج‌ دقیقه قبل از دانشجویان پسر ترک کنند و در سالن‌های دانشگاه منتظر باشند تا آن‌ها ساختمان را ترک کنند.

47783819-0-image-a-39_1631361884169_2c86.jpg

نامریی شو

seal_of_university_of_california,_berkeley.svg_7ve9.png

"آرون پومرانتز" (Aaron Pomerantz)، زیست‌شناس "دانشگاه کالیفرنیا، برکلی" (UC Berkeley)، هنگام قدم زدن در جنگل‌های بارانی پرو، موجوداتی دید که به نظر می‌رسید جت‌های نامرئی کوچکی باشند که از مسیری عبور می‌کنند. او در این باره گفت: من تلاش ‌کردم تا آنها را با توری بگیرم، اما آنها مسیر خود را تغییر دادند و ناپدید شدند. 

رز_t00q.jpg

این نخستین برخورد نزدیک "پومرانتز" با "شاپرک‌های بال‌شیشه‌ای" (clear-winged butterflies) بود. این حشرات، ساکن جنگل‌های آمریکای مرکزی و جنوبی هستند و وسایل قابل‌توجهی برای استتار دارند. این وسایل، بال‌های شفاف یا شیشه‌ای هستند که موجب می‌شود تشخیص شاپرک‌های بال‌شیشه‌ای، بسیار دشوار باشد.

"پومرانتز" که سرپرستی پژوهشی را در مورد نحوه رشد بال‌ها بر عهده دارد، گفت: این ویژگی مانند یک قدرت نامرئی است. اگر بتوانید یک شنل نامرئی بپوشید، پیدا کردن شما برای شکارچیان بسیار دشوارتر خواهد بود. در محیط‌های اقیانوسی، تعداد زیادی از گونه‌های شفاف وجود دارد، اما در خشکی بسیار کمتر رایج است. این موضوع به پدید آمدن این سوال می‌انجامد که شفافیت در خشکی به چه چیزی نیاز دارد؟

زررز_8e6k.jpg

"پومرانتز" و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی با بررسی بال‌های گونه‌های "پروانه شیشه‌ای" (Greta oto) در مراحل گوناگون رشد شفیره، عوامل بسیاری را کشف کردند. تغییراتی در شکل و تراکم مقیاس‌های میکروسکوپی وجود دارد که معمولا الگوهای رنگارنگ یک پروانه را ایجاد می‌کنند. یک لایه از ستون‌های مومی نیز مانند یک پوشش ضد تابش عمل می‌کند.

clearwing-butterfly-haetera_bysq.jpg

اگرچه به نظر می‌رسد که این یک اقتباس منحصر به فرد است، اما این‌طور نیست. "پومرانتز" ادامه داد: این ویژگی، چندین بار تکامل یافته است.

وی خاطرنشان کرد که چند صد گونه پروانه و پروانه با بال شیشه‌ای وجود دارد. اگرچه آنها تنها بخش کوچکی از راسته پروانه‌سانان را نشان می‌دهند، اما نمونه‌های نادر چنین شفافیتی به شمار می‌روند. قورباغه‌های شیشه‌ای که درجات گوناگونی از شفافیت پوست را نشان می‌دهند، نمونه دیگری از این گونه موجودات هستند.

از سوی دیگر، اقیانوس مملو از گونه‌های شفاف است؛ از عروس دریایی و اسفنج گرفته تا سخت‌پوستان، سرپایان و حتی ماهی. در اوایل تابستان ۲۰۲۱  طی سفر یک کشتی پژوهشی در اعماق اقیانوس آرام، دو مورد نادر از اختاپوس شیشه‌ای مشاهده شد. به نظر می‌رسد که نامرئی شدن در اقیانوس به دلیل ویژگی‌های بصری و فیزیکی آب، تا اندازه‌ای ساده‌تر از خشکی است.

index_prqj.jpg

"لورا باگ" (Laura Bagge)، زیست‌شناس دریایی گفت: شما می‌توانید این موضوع را مانند وجود یک تکه شیشه در آب تصور کنید. این محیط، بسیار بی‌ویژگی‌تر از آن چیزی است که در خشکی وجود دارد و شما مجبور نیستید با گرانش برخورد کنید. به همین دلیل، بیشتر حیوانات آن، گونه‌های شناور هستند که ستون فقرات یا ساختارهای متراکم مورد نیاز برای زنده ماندن در خشکی را ندارند.

"باگ" که در حال حاضر زیست‌شناس ارشد شرکت "تورچ تکنولوژیز" (Torch Technologies) در فلوریدا است، طی یک سفر پژوهشی برای پایان نامه خود، شیفته شفافیت حیوانات شد. او در این سفر، به یک نمونه مرموز از موجودات دریایی برخورد کرد. وی در این باره گفت: آن موجود دریایی، نوعی سخت‌پوست شبیه به خرچنگ بود، اما کاملا شفاف بود.

cystisoma_2bap.jpg

آن موجود دریایی که "سیستیسوما" (Cystisoma) نام داشت، شبیه به میگو است و می‌تواند رشد کند تا به بزرگی دست انسان شود. "باگ" افزود: این نوع موجودات واقعا جالب هستند، زیرا پوسته بیرونی سختی دارند و عضلاتی را در بر دارند.

"باگ" دریافت که پوسته‌های سیستیسوما دارای ساختارهای میکروسکوپی ناهموار مشابه ساختارهای موجود در پروانه‌های شیشه‌ای هستند. این نانوساختارها، الهام‌بخش کاربردهای پوشش ضد انعکاس در صفحات خورشیدی، عینک‌ها و دوربین‌ها هستند. عضلات سیستیسوما، سازگاری‌های دیگری نیز برای شفاف‌سازی آنها دارند و این موضوعی است که "باگ" قصد دارد برای مقاله پژوهشی آینده خود به آن بپردازد.