کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.
کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.

اکسیر حیات

4373798_a9f7.jpg

آیا علم می‌تواند مرگ را فریب دهد؟ آیا پول می‌تواند ابدیت بخرد؟ به نظر می‌رسد ما یک قدم به کشف پاسخ این سوالات نزدیک شده‌ایم.

"جف بزوس" بر روی یک استارتاپ تحقیقاتی جدید به نام "آلتوس لبز"(Altos Labs) سرمایه گذاری کرده است که به منظور کشف چگونگی معکوس کردن روند پیری تاسیس شده است.

البته این برای ثروتمندترین مرد تاریخ معاصر اولین بار نیست که ظاهرا نمی‌خواهد پیر شود. "بزوس" قبلاً نیز در تحقیقات ضد پیری سرمایه گذاری کرده است که مهم‌ترین آنها در یک شرکت سن فرانسیسکویی به نام "یونیتی تکنولوژیز"(Unity Technologies) در سال 2018 بود که یک شرکت بیوتکنولوژی با هدف توسعه درمان‌های ضد پیری است.

index_7of6.jpg

استارتاپ "Altos Labs" اوایل امسال تأسیس شده و حداقل 270 میلیون دلار برای توسعه فناوری برنامه‌ریزی مجدد بیولوژیکی جمع آوری کرده است. هدف این استارتاپ یافتن راهی برای جوان‌سازی سلول‌ها در آزمایشگاه است که برخی دانشمندان معتقدند ممکن است برای تکمیل بدن حیوانات استفاده شود. گام بعدی نیز ‌می تواند افزایش طول عمر انسان باشد.

این شرکتِ مرموز، دانشگاهیانی را استخدام می‌کند که بر روی چگونگی پیر شدن سلول‌ها تحقیق کنند و دریابند که چه کارهایی می‌توان برای کند کردن روند پیری انجام داد تا بافت‌ها و اندام ما کندتر پیر شوند.

این استارتاپ با ارائه حقوق سالانه 1 میلیون دلار به دانشمندان، تنها با هدف انجام یک کار علمی بزرگ، به محققان بدون هیچ دریغی کمک می‌کند و قصد دارد چندین موسسه را در مکان هایی از جمله سن دیگو، کمبریج انگلیس و ژاپن تاسیس کند. هرگونه درمان ضد پیری که دانشمندان ممکن است کشف کنند، میلیاردها دلار ارزش خواهد داشت.

هدف آزمایشگاه آلتوس استفاده از برنامه‌ریزی مجدد بیولوژیکی است که فرآیند "تعلیم سلول‌ها" یا معرفی عناصری است که به سلول‌ها اجازه می‌دهد تا به مرحله جنینی جوان‌تر برگردند و به طور موثر کل روند پیری خود را معکوس کنند. شرکت "کالیکو"(Calico) که با "آلتوس" قابل مقایسه است، آزمایشگاهی دارد که بر همین برنامه‌ریزی مجدد تمرکز دارد و اولین مقاله پیش‌چاپ خود را در این زمینه در اوایل سال جاری منتشر کرد.

"شینیا یاماناکا" که در سال 2021 جایزه نوبل پزشکی را برای کشف برنامه‌ریزی مجدد دریافت کرد، در هیئت مشاوره علمی این شرکت به عنوان یک دانشمند ارشد بدون دستمزد و "خوان کارلوس ایزپیسیا بلمونته" زیست‌شناس اسپانیایی که به رهبری تیمی مشهور است که سلول‌های انسانی را در جنین میمون کاشته و پیش بینی کرده است که انسان‌ها می‌توانند 50 سال بیشتر زنده بمانند، از جمله افرادی هستند که به این شرکت پیوسته‌اند.

تلاش برای دستیابی به جاودانگی و معکوس کردن پیری، حوزه‌ای از علم است که بسیاری از ثروتمندترین کارآفرینان فناوری جهان را از جمله "لری پیج" بنیان‌گذار گوگل که به تأسیس شرکت "کالیکو" کمک کرده و "پیتر تیل" بنیان‌گذار "پی‌پل" که در "یونیتی تکنولوژیز" سرمایه گذاری کرده، به خود جذب کرده است.

دانشمندان به طور فعال در حال بررسی راه‌هایی برای بازگرداندن روند پیر شدن هستند و ممکن است ما به معکوس کردن پیری نزدیک باشیم و حتی مرگ در 40 تا 100 سال آینده منسوخ شود!

اعجوبه مکزیکی

screenshot-2021-09-08-at-5.09.01-pm_mrot.jpg

"آدهارا پرز سانچز" دختر ۱۰ ساله مکزیکی با بهره هوشی ۱۶۲، در واقع دارای دو نمره بیشتر از بهره هوشی "آلبرت اینشتین" و "استیون هاوکینگ" است. او رویای فضانورد شدن و سفر به فضا و حتی قدم گذاشتن در سیاره مریخ و تغییر جهان را در سر می‌پروراند.

وی در راه تحقق رویا‌های خود است. او در سه سالگی خواندن را آموخت، شروع به حل کردن یک پازل ۱۰۰ تکه کرد و حتی جبر را نیز مطالعه کرد. "آدهارا" هم اکنون به صورت همزمان در حال گذراندن دو رشته مهندسی در مکزیک است. یکی مهندسی سیستم‌ها و دیگری مهندسی صنایع با تمرکز بر ریاضیات.

هر چند زندگی تاکنون برای او آسان نبوده است. "آدهارا" در سه سالگی مبتلا به سندرم یا نشانگان آسپرگر تشخیص داده شد که در طیف اوتیسم قرار داشته و تعاملات اجتماعی را برای او با مشکل روبرو می‌کرد و در نتیجه او در مدرسه با مشکل مواجه شد.

نشانگان آسپرگر یا سندرم آسپرگر (Asperger syndrome) یک نوع اختلال رشد عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود و معمولاً به همراه علایق و رفتار‌های وسواسی و تکراری است. نخستین بار در سال ۱۹۴۴ پزشک اتریشی به نام "هانس آسپرگر" با انتشار مقاله‌ای آن را توصیف کرد. نشانگان آسپرگر به صورت شکل ملایمی از طیف اوتیسم شمرده می‌شود و وجه تمایز آن، حفظ مهارت‌های تکلمی و ضریب هوشی بالاتر از میانگین جامعه و حافظه بلند مدت قوی است و مورد تمایز دیگر، خودآگاهی این افراد نسبت به شرایط خود و آزادانه صحبت کردن درباره محدودیت‌ها است. هرچند بعضی از پژوهش‌ها نشان‌دهنده تفاوت اساسی بین سندرم آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا است.

همسالان "آدهارا" در مدرسه او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند که گاهی اوقات او را "عجیب و غریب" صدا می‌زدند. به گفته برخی از معلمانش، "آدهارا" در برخی از کلاس‌های خود می‌خوابید و علاقه چندانی به مطالبی که از نظر او غیر ضروری بود، نداشت.

طبق گفته "نالی سانچز" مادر "آدهارا"، این دختر نابغه اغلب دوست داشت وقت خود را با مطالعه جدول تناوبی در خانه بگذراند، بنابراین مادرش بعد از اینکه "آدهارا" به افسردگی دچار شد و دیگر نمی‌خواست به مدرسه برود، تصمیم گرفت از برنامه آموزشی دیگری کمک بگیرد.

این یک نقطه عطف مهم برای این خانواده بود، زیرا در آن زمان مشخص شد که "آدهارا" دارای ضریب هوشی فوق العاده ۱۶۲ است. شایان ذکر است که فردی با بهره هوشی ۱۳۰ در حال حاضر به عنوان فردی با استعداد در نظر گرفته می‌شود.

به دنبال آن، این کودک نابغه توانست در محیطی متناسب با نیاز‌های منحصر به فرد خود بیاموزد و به او این امکان را داد که تا سن پنج سالگی از دبستان فارغ التحصیل شود، مقطع راهنمایی را در شش سالگی و دبیرستان را در هشت سالگی به اتمام برساند.

"آدهارا" هم اکنون علاوه بر پیگیری همزمان دو مدرک تحصیلی در دو رشته مهندسی، یک کنفرانس درباره سیاه‌چاله‌ها در رویدادی که توسط موسسه هنر و فرهنگ "تیخوانا" برگزار شد، ارائه کرد.

"آدهارا" می‌خواهد به دانشگاه "آریزونا" برود که دانشگاه رویایی او است، زیرا از سوی ناسا به دلیل برنامه اکتشاف فضایی برجسته شده است. وی قبلاً توسط "رابرت رابینز" رئیس این دانشگاه، برای تحصیل در دانشگاه آریزونا دعوت شده است، دانشگاهی که مطمئناً مکانی ایده آل برای علاقه‌مندان به فضانوردی است.

"آدهارا" ضمن تعقیب رویای خود برای فضانورد شدن همراه با چشم دوختن به ستاره‌ها، همچنین از شبکه‌های اجتماعی برای دسترسی به سایر کودکان اوتیسم استفاده می‌کند و آن‌ها را ترغیب می‌کند تا رویا‌های خود را دنبال کنند.

او حتی کتابی در این باره نوشته است. "آدهارا" می‌گوید: تسلیم نشوید و اگر از جایی که هستید خوشتان نمی‌آید، برنامه ریزی کنید که کجا می‌خواهید باشید.

new-what-is-aspergers-syndrome-everything-you-need-to-know-1_pk8l.jpg

تصویر گویای 10 برابر شدن قدرت مغز مبتلایان به این سندروم هستش.

سال تحصیلی جدید چین

مدارس در چین در حالی به استقبال شروع سال جدید تحصیلی می‌روند که اقدامات بهداشتی را در نظر گرفته و برای بهبود و افزایش آن تلاش می‌کنند.

ede2166f-7462-4290-976b-3faa3dc8f8b9_8eez.jpeg

0ef79c1b-443b-45df-84a1-f7b8f1c70304_b2h9.jpeg

02106e27-31aa-4edd-b9c8-8dad7c34cf29_yfac.jpeg

3735b9c0-bf31-477c-8db8-550a548ad5ab_xd1s.jpeg

تقابل سنت و مدرنیته

تصویر متعلق به جنگجوی طالبان است که وارد فرودگاه کابل شده است. قصد قلم فرسایی ندارم اما هرگز نتوانستم این نسل را درک کنم که چونان گلوله ای از 14 قرن پیش به دنیای کنونی شلیک شده اند.

1004907_796_hegd.jpg

اکسیژن وحشی


26241502-2811-b_omux.jpg

فیلمی تاسف بار از نتیجه ی  کار پرخطر با کپسول اکسیژن (هشدار دارای تصاویر نامناسب)

لینک

آخرالزمان با چین

براساس یک مطالعه جدید از محققان دانشگاه‌های "شیکاگو"، "پکن" و "گویژو"، قرار دادن یک ژن مرتبط با چاقی و چربی در انسان، در محصولات زراعی می‌تواند به رسیدن بیشتر و بزرگتر شدن آنها کمک کند.

capture_2k22.png

محققان در مطالعه منتشر شده در نشریه "نیچر"(Nature) توضیح دادند که اصلاح RNA گیاهی یک استراتژی امیدوار کننده برای بهبود چشمگیر رشد گیاهان و برداشت محصولات بهینه است.

همانطور که می‌دانیم RNA مسئول خوانش DNA است که سپس پروتئین‌ها را مدیریت می‌کند. با این حال، "چوان هه" پروفسور دانشگاه "شیکاگو" و محقق اصلی این مطالعه و همکارانش دریافتند که RNA فقط DNA را نمی‌خواند. این تیم تحقیق در سال ۲۰۱۱ دریافت که این سلول همچنین می‌تواند ماهیت سیستمی را که در آن قرار دارد تنظیم کند. این بدان معنی است که وقتی RNA تغییر می‌کند، می‌تواند پروتئین‌های ساخته شده و تعداد آنها را تغییر دهد. پس از دریافتن این موضوع، این تیم سعی کردند از پروتئینی موسوم به "FTO" استفاده کند که پروتئینی است که بر رشد سلولی در انسان و حیوان تأثیر می‌گذارد.

"چوان هه" در یک مصاحبه گفت که گیاهان پروتئینی مانند FTO ندارند. سپس تیم وی سعی کرد نحوه واکنش گیاهان به یک پروتئین خارجی را مطالعه کند و در کمال تعجب، FTO به گیاه آسیبی نرساند و در عوض، موجب رشد اندازه گیاهان شد.

این تیم ابتدا گیاهان برنج و سیب زمینی را با ژنی پر از پروتئین FTO آزمودند. این پروتئین با چاقی و هورمون‌هایی که رشد توده چربی در انسان را افزایش می‌دهند، مرتبط است. از آنجا که FTO از نظر شیمیایی RNA گیاهان را تغییر می‌دهد، آنها ۵۰ درصد بزرگتر و قوی‌تر از حد معمول، با ریشه‌های بلندتر و تحمل بهتر خشکسالی شدند.

این مطالعه همچنین نشان داد که میزان فتوسنتز در این گیاهان افزایش یافته است. این موضوع می‌تواند افق جدیدی را به روی صنعت کشاورزی باز کند.

"چوان هه" گفت: این تغییر واقعاً چشمگیر است. علاوه بر این، تقریباً روی هر نوع گیاهی که تاکنون آزمایش کرده‌ایم، کار می‌کند و این یک تغییر بسیار ساده برای بهینه‌سازی محصولات زراعی است.

62014951_oacl.png

وی افزود: این روش واقعاً امکان مهندسی ژنتیکی گیاهان را فراهم می‌کند تا همزمان با گرم شدن روزافزون کره زمین به طور بالقوه اکوسیستم را با توجه به اینکه محصولاتی نظیر چوب، غذا، روغن و دارو را برای ما فراهم می‌کنند، بهبود ببخشیم. این روش راهی برای افزایش اندازه و مواد موجود در اکثر گیاهان ارائه می‌دهد.

این مطالعه آغاز یک فرآیند طولانی و امیدوار کننده است که می‌تواند به افزایش برداشت محصولات کشاورزی کمک کند. اگرچه کارشناسان می‌گویند تحقیقات بیشتری باید انجام شود.

در دنیایی که هم گرسنه زیاد است و هم به شدت آلوده شده است و یک سوم انتشار گازهای گلخانه‌ای ما از کشاورزی ناشی می‌شود، می‌توانیم به مهندسی زیستی اعتماد کنیم. اما به جای رشد محصولات بیشتر، شاید ما باید بر رشد هوشمندتر محصولات تمرکز کنیم. پیشرفت موفقیت آمیز این تیم تنها آغاز چیزی است که آنها امیدوارند به تقویت سیستم‌های زراعی در تمام جهان کمک کند.

اصل مقاله

فلز کمیاب تربیوم و طیف سنجی شیمی دوازدهم


ja1c06360_0008_zcky.gif

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، یک حسگر جدید و درخشان می‌تواند "تربیوم" (Terbium) را که یک عنصر کمیاب و ارزشمند است، از نمونه‌های پیچیده زیست‌محیطی مانند ضایعات اسیدی تشخیص دهد. این حسگر که توسط پژوهشگران "دانشگاه پنسیلوانیا" (Penn State) ابداع شده است، از پروتئینی استفاده می‌کند که به طور ویژه به عناصرکمیاب زمین متصل می‌شود و شاید بتوان از آن برای توسعه یک منبع داخلی از فلزاتی استفاده کرد که در فناوری‌هایی مانند تلفن‌های همراه هوشمند، باتری خودروهای برقی و روشنایی کم‌مصرف به کار می‌روند.

"تربیوم"، یکی از نادرترین عناصر زمین است که رنگ سبز را در صفحه نمایش تلفن‌های همراه تولید می‌کند و در نورپردازی با کارایی بالا و دستگاه‌های حالت جامد نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. با وجود این، انواع گوناگونی از چالش‌های شیمیایی، زیست‌محیطی و سیاسی برای به دست آوردن تربیوم و دیگر عناصر نادر وجود دارد. توسعه منابع جدید این فلزات، به روش‌های قوی تشخیص نیاز دارد که چالش دیگری را ایجاد می‌کند.

برای نمونه، روش استاندارد تشخیص عناصر خاکی نادر در یک نمونه، نوعی روش طیف‌سنجی جرمی موسوم به "طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت‌شده القایی" (ICP-MS) که هزینه بالایی دارد و قابل حمل نیست. از سوی دیگر، روش‌های قابل حمل نیز حساسیت چندانی ندارند و در نمونه‌های پیچیده زیست‌محیطی که شرایط اسیدی و سایر فلزات می‌توانند تشخیص را مختل کنند، عملکرد خوبی ندارند.

"جوزف کوترووو" (Joseph Cotruvo)، از پژوهشگران این پروژه گفت: در حال حاضر یک زنجیره تامین داخلی از عناصر نادر مانند تربیوم وجود ندارد اما در واقع، در منابعی از جمله محصولات جانبی ذغال سنگ، معادن اسید و ضایعات الکترونیکی، بسیار فراوان است. ما در این پژوهش، یک حسگر مبتنی بر تابناکی ابداع کردیم که می‌تواند برای تشخیص و حتی تعیین تراکم کم تربیوم در نمونه‌های اسیدی پیچیده استفاده شود.

این حسگر جدید، بر پروتئین موسوم به "لانمودولین" (lanmodulin) مبتنی است که پژوهشگران آن را پیشتر کشف کرده بودند. این پروئتین، بهتر از سایر فلزات به عناصر نادر زمین متصل می‌شود. انتخاب این پروتئین برای اتصال به عناصر نادر زمین، انتخابی ایده‌آل برای یک حسگر به شمار می‌رود زیرا به احتمال زیاد به جای سایر فلزات رایج در نمونه‌های محیطی، به خاک‌های کمیاب متصل می‌شود.

پژوهشگران برای تنظیم کردن لانمودولین به عنوان حسگر ویژه تربیوم، این پروتئین را با افزودن آمینواسید "تریپتوفان" (Tryptophan) به آن تغییر دادند.

کوترووو ادامه داد: تریپتوفان برای تربیوم، یک حساس‌کننده به شمار می‌رود؛ بدین معنا که نور جذب‌شده توسط تریپتوفان می‌تواند به تربیوم منتقل شود و سپس تربیوم آن را در یک طول موج متفاوت ساطع کند. رنگ سبز این انتشار، در واقع یکی از دلایل اصلی استفاده از تربیوم در فناوری‌هایی مانند صفحه نمایش تلفن‌های همراه هوشمند است.

وی افزود: یکی از چالش‌های استخراج عناصر نادر خاک این است که باید آنها را از صخره بیرون آورد. اگر بتوانیم با استفاده از حسگرها مکان‌هایی را که ارزشمندترین عناصر خاک کمیاب را دارند، شناسایی کنیم، می‌توانیم تلاش‌هایی را که با هدف استخراج صورت می‌گیرند، بهتر متمرکز کنیم.

پژوهشگران در مرحله بعد، این حسگر را روی نمونه‌های واقعی آزمایش کردند. حسگر توانست تراکم تربیوم را در نمونه‌ها تعیین کند که با روش استاندارد تشخیص، قابل مقایسه بود و نشان می‌دهد که این حسگر می‌تواند راهی مناسب برای تشخیص تراکم پایین تربیوم در نمونه‌های پیچیده زیست‌محیطی باشد.

کوترووو گفت: ما قصد داریم که این حسگر را بهبود ببخشیم تا حساس‌تر شود و بتوان به سادگی از آن استفاده کرد. ما امیدواریم که با کمک این حسگر بتوانیم سایر عناصر نادر زمین را نیز شناسایی کنیم.

لینک دریافت اصل مقاله