کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.
کهکشان راه شیمی

کهکشان راه شیمی

نوشتن بیرون جهیدن از صف مردگان است.

داداشی ها

اگه فرانسیم کنار لیتیم وایسته!!

f2ha_261866_745.jpg

نانو موتور

popt_10439700_486.jpg

فیزیکدانان کالج ترینیتی دوبلین ادعا می‌کنند کوچکترین موتور دنیا را ساخته اند. این موتور به اندازه یک یون کلسیم است. به عبارت دیگر موتور مذکور حدود ۱۰ میلیارد بار کوچکتر از موتور خودرو اسj.

البته چنین موتوری در خودرو‌ها کاربرد ندارد، اما در آینده زیربنایی خارق العاده و آینده نگرانه برای فناوری‌های نانو فراهم می‌کند.

به گفته محققان این طرح، یون کلسیم دارای بار الکتریکی است و به همین دلیل می‌چرخد. از این امر برای تبدیل گرمای اشعه لیزر به ارتعاشات استفاده می‌شود. در مقابل ارتعاشات مانند چرخ لنگر (flywheel) عمل می‌کنند که قابلیت ذخیره انرژی را دارد.

مارک میچسون یکی از مولفان ارشد این تحقیق در بیانیه‌ای می‌گوید: چرخ لنگر به ما اجازه می‌دهد بازده قدرت یک موتور در مقیاس اتم را اندازه بگیریم و برای نخستین بار یک واحد انرژی در مقیاس کوانتومی را تفکیک کنیم.

در سال ٢٠١٤ میلادی دانشمندان آلمانی یک موتور کلسیم یون مشابه ابداع کرده اند که با یک اتم کار می‌کند.

مشاهده سیلیکات پروسکایت برای اولین بار بر روی زمین

6vky_casio3diamond_1024.jpg

دانشمندان برای نخستین‌بار در روی سطح زمین ماده‌ای به نام «کلسیم سیلیکات پروسکایت» (CaSiO3) یافته‌اند که شاید چهارمین ماده معدنی فراوان در زمین باشد، اما این ماده قبلا هرگز در طبیعت مشاهده نشده بود. چرا که کلسیم سیلیکات پروسکایت در بالای عمق ۶۵۰ کیلومتری، بسیار ناپایدار می شود. پس چطور در ارتفاع بالایی دوام آورده است؟ گفتنی است که این ماده در درون خود یک الماس نهفته دارد. این الماس از عمق یک کیلومتری پوسته زمین در معدن الماس کالینان آفریقای جنوبی استخراج شده است.

این ماده ارزشمند و قیمتی در معدن الماس کولینان در آفریقای جنوبی در کمتر از یک کیلومتری سطح زمین یافت شده است.

گراهام پیرسون، زمین شناس  از دانشگاه آلیرتا اظهار کرد:

هیچ فردی نمی تواند این ماده را در سطح زمین حفظ کند مگر اینکه این ماده توسط یک محفظه پایدار مانند الماس احاطه شده باشد.

دانشمندان زمین شناس می گویند: با تخمین زده شده سیلیکات پروسکایت حدود 93 درصد از گوشته ی اعماق زمین را شکل می دهد.زمین شیمیدان «گراهام پیرسون» از دپارتمان علوم زمین و جوی دانشگاه آلبرتا گفت: «هیچکس تاکنون نتوانسته است این ماده معدنی را در سطح زمین پایدار نگه دارد. تنها راه برای حفظ این ماده معدنی در سطح زمین زمانی است که در درون محفظه‌ای مثل الماس حفظ شده باشد.» بر اساس برآورد دانشمندان، کلسیم سیلیکات پروسکایت تقریبا ۹۳ درصد گوشته زیرین زمین را تشکیل می دهد، اما تابحال در حد یک ماده فرضی قلمداد می شد. حالا که دستمان به این ماده معدنی رسیده است، دانشمندان در نهایت خواهند توانست آن را با جزئیات بیشتری مورد مطالعه قرار دهند. الماس یافت شده که تنها ۰٫۰۳۱ میلی‌متر است، یک نمونه بسیار نادر به شمار می رود. اکثر الماس‌ها در نزدیکی سطح زمین شکل می گیرند، یعنی عمقی بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر. این الماس ویژه اما به احتمال زیاد در عمقی معادل ۷۰۰ کیلومتر پدید آمده است.در چنین عمقی، فشار تقریبا ۲۴۰۰۰۰ برابر فشار جو در سطح دریاست. همین فشار شدید بود که الماس را به وجود آورده و کلسیم سیلیکات پروسکایت را درون آن به دام انداخته است. این عامل باعث جلوگیری از تغییر شکل شبکه بلور ماده معدنی گردیده است. این اکتشاف اطلاعات فوق العاده‌ای درباره چگونگی شکل‌گیری گوشته زمین به دانشمندان داده است.

آقای پیرسون افزود: «الماس‌ها روش منحصربفردی برای نگاه به محتوای درون زمین محسوب می شوند. ترکیب ویژه کلسیم سیلیکات پروسکایت در این الماس ویژه به روشنی از بازیابی پوسته اقیانوسی در گوشته زیرین زمین حکایت دارد و می تواند شواهد محکمی از آنچه که چه سرنوشتی در انتظار صفحات اقیانوسی است، فراهم آورد.» محققان این الماس را صیقل داده و تجزیه و تحلیل‌های طیف‌سنجی را بر روی آن انجام دادند تا تایید کردند که ماده درون الماس واقعا کلسیم سیلیکات پروسکایت است. در فاز بعدی، محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا در صدد پی بردن سن و منشا آن خواهند بود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله معتبر Nature منتشر شده است.

i5gs_1920_180307-diamond-perovskite-graphic.jpg

فیلم علمی تخیلیViolentia (2018)

pqf1_mv5bmzdmyzy5yzytyzfkyi00mjm3lwe5nmmtn2u5yzy5n2q2zwu3xkeyxkfqcgdeqxvymdaymty3nw_._v1_sy1000_cr0,0,706,1000_al_.jpg

آیا ذهن را می توان فریب داد؟

ماتریس

3fr2_0e549052-8952-4414-95fd-179058824f51.jpg

برای سالها هر بار که خواسته ام که مفهوم ماتریکس را به مخاطب برسانم از این ماجرا استفاده کرده ام. ماجرایی که باور کردن یا نکردن آن به اختیار شماست.

 ماجرا نقل خاطره ایست از یکی از اساتید سابق تربیت بدنی دانشگاه شیراز که از اعضای تیم دو میدانی اعزامی ایران به نخستین دوره بازیهای المپیک آسیایی در دهه 1960 در کشور هند بوده.
استاد نامبرده می گفت:
زمانی که برای شرکت در بازیها در هند و در شهر دهلی بودیم درجریان یکی از گردش هایی که از مناطق مختلف شهر داشتیم در بازاری قدیمی با پیرمردی روبه رو شدیم که در گوشه ای نشسته بود و فریاد می زد که یک دلار بدهید تا زندگی شما را عوض کنم!
با شنیدن این جمله شروع به تمسخر او کردم و به همراهان گفتم چگونه مردم را خر میکنند! پیرمرد گویی متوجه تمسخر های من شده بود به همراهان من می گوید اگر واقعا فکر میکند من دروغ می گویم به او بگویید نیازی به پرداخت پول نیست ولی عواقب کار به عهده خودش است.
 من هم قبول کردم  پیرمرد چیزی شبیه یک داروی گیاهی به من داد، گفت بخورم، آن چیز را خوردم، دقایقی گذشت و تفاوتی احساس نکردم.
گفتم پس چه شد؟ گفت برو خودت می فهمی! بی خیال شدم و همراه دوستان رفتم.
ماجرا را فراموش کردم، بازیها تمام شد و من بنا به دلایلی تصمیم گرفتم به ایران بر نگردم.
درهند ماندم و همانجا به دنبال شغل گشتم. در یک شرکت چوب بری مشغول کارشدم. کار ما به شکلی بود برای تهیه چوب و بریدن درخت ها به مناطق روستایی می رفتیم.

fwmk_index.jpg

در جریان یکی از این رفت و آمد ها با دختری در یکی از این روستا ها آشنا شدم، عاشق شدم، ازدواج کردم و در همان دهکده ماندم، سالها گذشت، چندین سال، بچه دارشدم، سال های دیگری هم گذشت، نوه هایم به دنیا امدند، پیر شدم.

حدود 30 سال از آمدن من به هند گذشته بود،
شبی بر روی بام خانه خوابیده بودیم، عادت اهالی آن دهکده برای خوابیدن چنین بود.
در هنگام خواب نا گهان قلت زدم و از روی بام به زمین افتادم. سرم با شدت به زمین خورد و....
مُردم ! بله مُردم !
فکر میکنید بعدش چه شد؟ چشمانم را باز کردم.
دیدم در بازاری هستم و افرادی کنارم، یک بازار شلوغ بود، افراد را انگار می شناختم ولی درست به یاد نمی آوردم، احساس کسی را داشتم که تازه از خواب بیدار شده است و هنوز گیج می زند.
پیر مردی جلویم بود، انگار چهره اش برایم آشنا بود، دیدم افراد کنارم به شدت مرا تکان میدهند و صدا می زنند.
به صورتم سیلی می زدند. اندک اندک حواسم را به دست می اوردم. در همان بازاری بودم که ۳۰ سال پیش آن پیر مرد به من دارویی داده بود که زندگی مرا عوض کند.
دوستانم کنارم بودند. پیر نشده بودند. من هم!
دوستانم می گفتند فلانی چه بلایی سرت آمده؟ این پیر مرد آن چیز را به تو داد و تو خوردی و برای ۳۰ ثانیه داشتی به او زل می زدی و ناگهان حالت بد شد!
 آری من 30 سال خواب بودم. تازه داشتم می فهمیدم چه اتفاقی افتاده. پیر مرد دارویی احتمالا نوعی مخدر به من داده بود که مرا به حالت توهم برده بود البته توهمی که 30 سال برای من طول کشیده بود.
من 30 سال هر سال 365 روز و هر روز 24 ساعت زندگی کرده بودم.
در این زندگی توهمی کار میکردم ازدواج کرده بودم آن هم با ادمی که احتمالا اصلا وجود خارجی نداشت.
صاحب بچه هایی شدم که تنها توهمی بیش نبودند. در این ۳۰ سال روزها چندین ساعت حتی می خوابیدم و خواب هم میدیدم. (خواب در خواب !) و تمام این توهم ۳۰ ساله من در دنیای واقعی تنها ۳۰ ثانیه طول کشیده بود.
لحظه ای که تقریبا هشیاری ام را به دست اوردم در حال دیوانه شدن بودم.
خشمی سر تا پایم را گرفته بود. خواستم پیرمرد را خفه کنم. به خاطر بلایی که سرم آورده بود.
دوستان به زحمت مرا جدا کردند و البته پیر مرد می گفت: این انتخاب خودت بود. من به تو هشدار دادم !
این استاد سال ها بعد در دانشگاه شیراز این داستان را برای دانشجویانش تعریف می کرد.
البته غالب آنان به تمسخر با این داستان بر خورد می کردند و آنرا سا خته و پرداخته ذهن استاد می دانستند. باز هم می گویم باور کردن یا نکردن این داستان به عهده شماست ولی در صورتی که داستان را مثل من باور کرده اید آیا از خود پرسیده اید که نکند همین زندگی فعلی ما هم به نوعی توهم باشد؟
از کجا معلوم که ما واقعا بیدارم و در حال زندگی؟
و این همان اندیشه و مفهومی است که ماتریکس در صدد پاسخ به آن است و جوابی که میدهد این گونه است :
شما در خوابید، در حال دیدن توهم و هم و خیال هستید، کالبد حقیقی شما جایی دیگر است

و تنها پول است که می ماند.

دبستان ایران زمین و برگزاری کلاس زبان فرانسه در تهران

qb6g_1398031211592126017570194.jpg

دبستانی در آغل گوسفندان محترم همراه با آموزش زبان بع بع در ایذه

6pas_images.jpg

شیمی دوازدهم فصل سوم

سعید سمنانیان، استاد فیزیولوژی دانشگاه تربیت مدرس، دربره عوارض استفاده از بطری‌های پلاستیکی گفت: متاسفانه این نگاه به بطری‌های پلاستیکی وجود دارد که آن‌ها کاملا تمیز و بهداشتی هستند به همین دلیل دوباره از آن استفاده کنیم و این استفاده دوباره باعث می‌شود مقدار حل شدن میکرو پلاستیک در مواد داخل بطری چندین برابر می‌شود.

وی در ادامه گفت: در استفاد دوباره از بطری های پلاستیکی ذرات میکروپلاستیک افزایش پیدا می‌کند و مجموعه‌ای از بیماری‌ها که غدد داخلی ما را هدف گذاری می‌کند میکروپلاستیک‌ها هستند که باعث ایجاد برخی از بیماری‌ها مثل سرطان و اختلال در زایمان می‌شود.

5au_plastic-pollution.jpg

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: استفاده زیاد از مواد پلاستیکی باعث شده که ما دریایی از پلاستیک را بینیم که سالانه در رودخانه و دریا و اقیانوس ریخته می‌شود به نحوی که در عمق یازده کیلومتری اقیانوس که تا به حال انسان فقط چند بار توانسته به این عمق راه پیدا کند نیز اجزای پلاستیک کشف شده و در شکم ماهی‌ها حتی اجزای زیادی از پلاستیک‌ها را کشف می‌کنیم.

این استاد فیزیولوژی دانشگاه تربیت مدرس گفت: برای ساخت بطری پلاستیکی آبی که مصرف می‌شود بیشتر از آبی است که حمل می‌کند. به عنوان مثال بطری‌ای که برای یک سال در آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرد ۱۷ میلیون بشکه نفت مصرف می‌شود که می‌تواند باعث حرکت یک سال ماشین‌های آمریکا شود.

سمنانیان گفت: در ساخت بطری‌ها همچنین آلودگی هوا نیز به وجود می‌آید. به عنوان مثال: سال‌های سال سیگار سازهای بزرگ دنیا پول خرج می‌کردند که در کتاب‌های پزشکی درباره علائم سرطان زای سیگار مطلبی چاپ نشود، چون برایشان منعت دارد.

سمنانیان گفت: چین همچنین اعلام کرده است که نمی‌خواهیم زباله دان بازیافت پلاستیک کشورهای دیگر باشیم و نمی‌خواهیم خاک چین را بیشتر از این آلوده کنیم. سالهاست که پلاستیک‌های بازیافتی به چین برده می‌شود و این کشور آن‌ها را بازیافت می‌کند. نصف بازیافت دنیا در ۲۵ سال اخیر در چین اتفاق افتاده است. چین قانون گذاشته که پلاستیکی را قبول می‌کنیم که ۹۹ و نیم درصد خلوص داشته باشد و این یعنی که هیچ پلاستیکی را قبول نمی‌کند. تمام تولید کننده‌های زباله در آمریکای شمالی و ... با این مشکل رو به رو شده اند که پلاستیک‌های خود را چکار کنند. البته آلمینیوم و شیشه هنوز وارد چین می‌شود.

وی گفت: متاسفانه مجزا کردن زباله در ایران هنوز جا نیافتاده و هنوز در این زمینه خیلی عقبیم. بازیافت صنعت بزرگی است. سوئیس قویترین کشور دنیا در بحث بازیافت است به عنوان مثال در نوشابه‌ها را تبلیغ می‌کنند که جمع می‌کنند و به این وسیله صندلی چرخ دار برای معمولان می‌خرند و یا پلیس زباله دارند و پلیس جلوی خانه‌ها می‌رود و زباله‌ها را باز می‌کند و اگر این زباله‌ها جدا نشده باشد تمام زباله را دم در خانه فرد مورد نظر خالی می‌کنند تا یاد بگیرد که زباله‌ها را از هم جدا کنند.

بیش ترین رتبه های تک رقمی کنکور سراسری سال ۱۳۹۸ متعلق به کدام استان ها می باشند؟

88g_533537_183.jpg

۱_استان تهران: ۱۹ نفر
۲_ استان آذربایجان شرقی: ۴ نفر
۳_استان فارس: ۴ نفر
۴-استان خراسان رضوی: ۲ نفر
۵-استان اصفهان: ۲ نفر
۶- استان یزد : ۲ نفر
۷-استان گیلان :۲ نفر
۸_ استان خوزستان: ۲ نفر
۹_استان چهار محال و بختیاری: ۱ نفر
۱۰_استان خراسان جنوبی: ۱ نفر
۱۱_استان همدان: ۱ نفر
۱۲_استان مازندران : ۱ نفر

سامسونگ برای باتری‌های گرافن آماده می‌شود

xcj5_536148_187.jpg

دوام شارژ باتری گوشی‌های هوشمند در چند سال اخیر بهبود چندانی نداشته است. در این بین برخی از شرکت‌ها به جای تمرکز بر افزایش ظرفیت باتری، بر روی فناوری شارژ سریع باتری‌ها متمرکز شده‌اند. البته فناوری شارژ سریع نیز به خودی خود دارای معایبی از جمله کاهش عمر باتری‌های لیتیومی است. شاید در جا زدن در حوزه توسعه باتری‌های لیتیومی باعث شده که سامسونگ به سمت جایگزین کردن آن‌ها با باتری‌های گرافن (Graphene Batteries) گام بردارد.

یکی از مزایای جایگزین کردن باتری گرافنی با لیتیوم یونی، ریسک و خطرپذیری کمتر آن است چراکه باتری‌های لیتیوم یونی در بسیاری از مواقع بخصوص در شرایط تغییر ناگهانی دما و سرد و گرم شدن دستگاه، منفجر شده و دچار حریق می‌شوند، این در حالی است که به گفته محققان باتری‌های گرافنی چنین مشکلی را نخواهند داشت.

در سوی دیگر غنی‎سازی نانو ذرات با آنتیم وان، رسانایی بالای آن را تضمین می‎کند و باعث می‎شود تا آند خیلی سریع‌تر عمل کند. به‌ عبارت‌ دیگر می‎تواند انرژی را یک و نیم برابر بیشتر از آندهای گرافیتی معمول به کار رفته در باتری‌های کنونی و تنها در مدت یک دقیقه ذخیره کند.

با توجه به محاسن فوق، سامسونگ تصمیم گرفته تا سال 2020 یا سال 2021 لااقل یک گوشی مجهز به باتری‌های گرافن را راهی بازار کند.

علاوه بر کاهش مدت زمان شارژ، باتری‌های گرافنی دارای مزیت‌های دیگری همچون ظرفیت‌های بالاتر، وزن کمتر و البته انعطاف پذیری هستند که به خودی خود می‌تواند زیرساخت تولید گوشی‌های کاملا انعطاف پذیر را ایجاد کند.

البته بر کسی پوشیده نیست که تا زمان استفاده از باتری‌های مذکور در یک گوشی هوشمند فاصله زمانی زیادی باقی مانده، با این حال دانستن همین موضوع که شرکت‌های بزرگی همچون سامسونگ بر روی توسعه آن کار می‌کنند به تنهایی جذاب است.