
برخی پودرهای زردچوبه ممکن است حاوی رنگ های غذایی مشکوک باشند که برای بهبود رنگ زردچوبه هنگام ترکیب کردن با آرد به آن اضافه می شود. یکی از رنگ های پر استفاده در هند زرد متانیل است که به نام زرد اسیدی 36 نیز شناخته می شود.

مطالعات حیوانی نشان داده اند که مصرف مقادیر زیاد از زرد متانیل ممکن است موجب سرطان و آسیب های عصبی شود.
در شرایطی که آثار سمی زرد متانیل روی انسان مورد بررسی قرار نگرفته است، اما استفاده از آن در آمریکا و اروپا غیر قانونی است.
مدرک 2
مدرک 3

هوفمن کارمند بخش شیمی دارویی آزمایشگاه ساندوز بود. او روی گیاه دارویی دریمیا ماریتیما و قارچ ارگوت برای بدست آوردن ترکیبات اصلی و ساخت دارو کار میکرد. او اولین بار الاسدی را در ۱۶ نوامبر ۱۹۳۸ سنتز کرد اما اثرات آن را در ۱۶ آوریل ۱۹۴۳ متوجه شد، زمانی که او به صورت تصادفی دستش را به دهان و بینی و احتمالاً چشمانش تماس داد و باعث شد مقدار کمی از آن وارد بدنش شود. او تجربه خود را به این شکل توصیف کرد:
| « | وقتی که روی تختخوابم دراز کشیدم در عالم هذیان و هیجان و مستی غوطهور شدم. تمام اثاث خانه به دنبال هم حرکت میکردند و پیوسته تغییر رنگ میدادند. به نظرم میآمد که ستارگان آبی رنگ آسمان روی سقف خانههای شهر فرو میریزند. پس از دو ساعت که در عالم بیخبری بودم، یادم آمد که همان روز مقدار کمی از عصاره قارچ چاودار خوردهام. فردای همان روز تصمیم گرفتم که همان آزمایش را با مصرف مقدار یک هزارم میلیگرم از این دارو تکرار کنم و نتیجه را یادداشت کنم و یادداشتم چنین بود؛ چهل دقیقه پس از خوردن این مقدار مختصری احساس سرگیجه کردم و بیاختیار قهقههٔ خنده سر دادم. جثهٔ کسانی که در اطرافم بودند بهطور عجیبی کوچک شد. از همکارم در خواست کردم که مرا با دوچرخه به یک ویلا هدایت کند. با اینکه باسرعت با دوچرخه پا میزدیم، ولی احساس میکردم از جای خود تکان نمیخورم. پس از ۶ ساعت وضع عادی خود را بازیافتم. | » |
سه روز بعد یعنی ۱۹ آوریل ۱۹۴۳ هوفمن مقدار ۲۵۰ میکروگرم از الاسدی را مصرف کرد. این روز امروزه با نام «روز دوچرخه» شناخته میشود به خاطر اینکه اثرات دارو هنگامی که هوفمن در حال راندن دوچرخهاش به سمت خانهاش بود آغاز شد.




قطر برای پایین آوردن درجه حرارت آسفالتِ خیابانها، اقدام به استفاده از فناوری آسفالتِ سرد روی آورده است.
به گزارش فرارو، این کشور با همکاری یک شرکت ژاپنی با استفاده از آسفالت به رنگ آبی و موادی متفاوت از آسفالت های معمولی سعی در کاهش دمای خیابان هایش دارد.
سعد الدوسری مهندس این پروژه اظهار داشت: دمای آسفالت تیره ۲۰ درجه بالاتر از دمای واقعی است، زیرا رنگ سیاه گرما را جذب میکند، بنابراین تصمیم گرفته شد تا برخی از خیابانهای مرکزی به رنگ آبی رنگ شود تا دمای آسفالت ۱۵-۲۰ درجه کاهش یابد.
این فناوری همچنین به کاهش اصطکاک لاستیک خودرو و افزایش طول عمر جاده کمک می کند و انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش دهد.
این طرح آزمایشی از بازار قدیمی سوک الوکیف، خیابان عبدالله بن جاسم که در یکی از جاذبه های اصلی شهر دوحه واقع هستند و تقریبا هیچ فضای سبز در آنها وجود ندارد و در تابستان دمای هوا به ۵۰ درجه میرسد، آغاز شده است.
الدوسری افزود: تغییرات دما در خیابانهای به رنگ آبی به مدت یک سال و نیم مورد بررسی قرار میگیرد. و این امر به کمک سنسورهایی است که در کف و اطراف این خیابان تعبیه شده است.




عکس آخر هم به آخرین فن آوری جهانی در تولید چاله در کشورمون اختصاص داره که نشون می ده کارهای بالا جز سوسول بازی معنی دیگه ای نداره!


وقتی کسی از یکی از مراکز پنجگانه اصلی بدن خود، بیشتر استفاده می کند، مرگ فیزیکی اش نیز از آن نقطه اتفاق می افتد. وقتی به دروسی که در مدرسه و دانشگاه تدریس می شود، نگاهی می اندازیم، می فهمیم که بیشتر درس ها (حداقل بالای 90 درصد آنها) متعلق به یکی از مرکزها (عموما مرکز ذهنی) است. به همین خاطر بازده بیشتر دانش آموزان و دانشجویان در نهایت، ذهنی است که بخش اعظم آن مربوط به حافظه است که بیشتر آنها، بعدها فراموش می شود. به همین خاطر برای اینکه تعادل را بتوانیم در بین دانش آموزان و دانشجویان برقرار کنیم، لازم است که دروس روزانه منطبق و مرتبط با هر کدام از مراکز پنجگانه باشد تا به این وسیله، همه مراکز بکار گرفته شوند و هم اینکه از یک مرکز بیش از حد استفاده نشود.
به عنوان مثال :
ورزش : مرتبط با مرکز حرکتی است.
نقاشی و شعر: مرتبط با مرکز احساسی-عاطفی است.
ریاضی، فیزیکی، تاریخ، زیست، شیمی و بیشتر دروس مرتبط با مرکز ذهنی-عقلانی است.
پیانو: مرتبط با مرکز احساسی-عاطفی است.
رقص: مرتبط با مرکز احساسی و مرکز عاطفی است.
تئاتر : مرتبط با مرکز حرکتی، مرکز احساسی-عاطفی و مرکز فکری است.
کارهایی مثل خوردن، نوشیدن و ...مرتبط با مرکز غریزی است.
در طول روز باید آگاه باشیم و بیش از 90 دقیقه از یک مرکز استفاده نکنیم. چون با انجام این کار، هم انرژی مربوط به آن مرکز تمام و کمال استفاده می شود و هم ممکن است برای جبران، انرژی از سایر مراکز (عمدتا مرکز جنسی) قرض گرفته شود که این کار تعادل سایر مراکز را مختل می کند، چون مرکز جنسی انرژی قوی تری نسبت به سایر مراکز دارد.

Ferrofluid یک مایع مغناطیسی است که در حضور میدان مغناطیسی میتواند از خود خواص آهنربایی نشان دهد و هنگامی که میدان از بین رود خاصیت مغناطیسی نیز از بین میرود.
Tom Russell مهندس دانشگاه ماساچوست: آیا میتوان Ferrofluid را ساخت که همواره و بدون حضور میدان، مغناطیسی باشد و مانند یک مایع نیز رفتار کند؟ ما یک ماده جدید که هم شبیه مایع و یک جامد مغناطیسی باشد ساختیم! این ترکیب بسیار شبیه به Ferrofluid بوده و از نانو ذرات معلق اکسید آهن در یک مایع تشکیل شده است.

آنها با استفاده تکنیک چاپ 3بعدی و سوسپانسیون آب در روغن سیلیکون این کار را انجام دادند. چاپ کردن قطرات به قطر 1 میلیمتر سبب میشود که نانو ذرات اکسید آهن به سطح قطرات کشیده شده و یک پوسته در نقطه اتصال آب و روغن تشکیل شود.
به این نوع رفتار نانو ذرات اتصال فضایی گفته میشود. سپس قطرات را برای مغناطیسی شدن در یک سیم پیچ قرار دادند، درست مانند کاری که برای Ferrofluid انجام داده بودند.
در Ferrofluid هنگامی که میدان را از آن دور میکردند، ذرات بینظم شده و مایع آن نیز کدر و لکهدار میشد. اما در این مایع هنگامی که میدان از آن دور شد، نانو ذرات به طور یکنواخت شروع به چرخش به سمت یکدیگر و خاصیت مغناطیسی خود را نیز حفظ کردند. جالبتر آنکه این مایع میتواند اشکال گوناگونی مانند یک استوانه کشیده و بلند یا یک پنکیک مسطح یا حتی شکلی مانند یک اختاپوس به خود بگیرد.
این اختراع در حضور یک میدان خارجی میتواند امکانات بسیاری در زمینههای مختلف اعم از رباتیک، سلوله مصنوعی یا حتی دارورسانی نیز فراهم آورد.

فیزیکدانان کالج ترینیتی دوبلین ادعا میکنند کوچکترین موتور دنیا را ساخته اند. این موتور به اندازه یک یون کلسیم است. به عبارت دیگر موتور مذکور حدود ۱۰ میلیارد بار کوچکتر از موتور خودرو اسj.
البته چنین موتوری در خودروها کاربرد ندارد، اما در آینده زیربنایی خارق العاده و آینده نگرانه برای فناوریهای نانو فراهم میکند.
به گفته محققان این طرح، یون کلسیم دارای بار الکتریکی است و به همین دلیل میچرخد. از این امر برای تبدیل گرمای اشعه لیزر به ارتعاشات استفاده میشود. در مقابل ارتعاشات مانند چرخ لنگر (flywheel) عمل میکنند که قابلیت ذخیره انرژی را دارد.
مارک میچسون یکی از مولفان ارشد این تحقیق در بیانیهای میگوید: چرخ لنگر به ما اجازه میدهد بازده قدرت یک موتور در مقیاس اتم را اندازه بگیریم و برای نخستین بار یک واحد انرژی در مقیاس کوانتومی را تفکیک کنیم.
در سال ٢٠١٤ میلادی دانشمندان آلمانی یک موتور کلسیم یون مشابه ابداع کرده اند که با یک اتم کار میکند.

این ماده ارزشمند و قیمتی در معدن الماس کولینان در آفریقای جنوبی در کمتر از یک کیلومتری سطح زمین یافت شده است.
گراهام پیرسون، زمین شناس از دانشگاه آلیرتا اظهار کرد:
هیچ فردی نمی تواند این ماده را در سطح زمین حفظ کند مگر اینکه این ماده توسط یک محفظه پایدار مانند الماس احاطه شده باشد.
دانشمندان زمین شناس می گویند: با تخمین زده شده سیلیکات پروسکایت حدود 93 درصد از گوشته ی اعماق زمین را شکل می دهد.زمین شیمیدان «گراهام پیرسون» از دپارتمان علوم زمین و جوی دانشگاه آلبرتا گفت: «هیچکس تاکنون نتوانسته است این ماده معدنی را در سطح زمین پایدار نگه دارد. تنها راه برای حفظ این ماده معدنی در سطح زمین زمانی است که در درون محفظهای مثل الماس حفظ شده باشد.» بر اساس برآورد دانشمندان، کلسیم سیلیکات پروسکایت تقریبا ۹۳ درصد گوشته زیرین زمین را تشکیل می دهد، اما تابحال در حد یک ماده فرضی قلمداد می شد. حالا که دستمان به این ماده معدنی رسیده است، دانشمندان در نهایت خواهند توانست آن را با جزئیات بیشتری مورد مطالعه قرار دهند. الماس یافت شده که تنها ۰٫۰۳۱ میلیمتر است، یک نمونه بسیار نادر به شمار می رود. اکثر الماسها در نزدیکی سطح زمین شکل می گیرند، یعنی عمقی بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر. این الماس ویژه اما به احتمال زیاد در عمقی معادل ۷۰۰ کیلومتر پدید آمده است.در چنین عمقی، فشار تقریبا ۲۴۰۰۰۰ برابر فشار جو در سطح دریاست. همین فشار شدید بود که الماس را به وجود آورده و کلسیم سیلیکات پروسکایت را درون آن به دام انداخته است. این عامل باعث جلوگیری از تغییر شکل شبکه بلور ماده معدنی گردیده است. این اکتشاف اطلاعات فوق العادهای درباره چگونگی شکلگیری گوشته زمین به دانشمندان داده است.
آقای پیرسون افزود: «الماسها روش منحصربفردی برای نگاه به محتوای درون زمین محسوب می شوند. ترکیب ویژه کلسیم سیلیکات پروسکایت در این الماس ویژه به روشنی از بازیابی پوسته اقیانوسی در گوشته زیرین زمین حکایت دارد و می تواند شواهد محکمی از آنچه که چه سرنوشتی در انتظار صفحات اقیانوسی است، فراهم آورد.» محققان این الماس را صیقل داده و تجزیه و تحلیلهای طیفسنجی را بر روی آن انجام دادند تا تایید کردند که ماده درون الماس واقعا کلسیم سیلیکات پروسکایت است. در فاز بعدی، محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا در صدد پی بردن سن و منشا آن خواهند بود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله معتبر Nature منتشر شده است.
